Samen met mevrouw Buizerd ben ik gisteren naar een hemels concert van Porcupine Tree geweest. Je weet wel van de band waarvan de gitarist-zanger Steven Wilson altijd op blote voeten speelt.
Het eerste deel van het concert was een aaneenschakeling van nieuw materiaal dat nog niet op CD of DVD is uitgebracht. Het had een zodanige sound waardoor het kippenvel op mijn armen en rug kwam te staan. Met name het derde nummer dat door Wilson werd aangekondigd met "a really long one........ for prog rock fans" knalde uit de geluidsinstallatie. Al deze nummers, ongeveer 6 stuks, werden voor de pauze gespeeld.

Na de pauze werden vooral nummers gespeeld van de cd's "In Absentia" en "Deadwing". Onder andere werden Open Car, Sound of Muzak, Arriving Somewhere but not here, Trains en Blackest Eyes ten gehore gebracht.
Trains vond ik absolute hoogtepunt van de avond waarbij het handgeklap dat op de cd staat prachtig (ongevraagd) werd uitgevoerd door het publiek. Ritme en passie gaf een natuurlijk geheel: alsof het publiek onderdeel uitmaakte van de band zelf. GEWELDIG!!

Mocht je nou niet weten wat voor soort muziek Porcupine Tree maakt (shame on you) dan adviseer ik je om toch eens wat van hun te beluisteren. Maar pas op: als je eenmaal in de ban bent van Porcupine Tree dan kom je er niet meer van los. Het is een prog rock band die volop experimenteert met muziek waarbij de melodie en samenhang niet uit het oog wordt verloren

Porcupine Tree:
Richard Barbieri: toetsen
Colin Edwin: basgitaar
Gavin Harrison: drums
Steven Wilson: gitaar, zang, toetsen
Toegevoegd voor de live optredens:
John Wesley: gitaar, zang